ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 1933,
Zαντιώτης-Κωνσταντουδάκης-Χέλμης-Αλεξόπουλος-Δεληγιώργης-Φραγκάκης-Τσιριτάκης-Μπουρλετίδης-Λαπατάς-Ζουρντός-Χέλμης Ι

Τη χρονιά 1927-1928 ο Εθνικός συμμετέχει ως πρωταθλητής Πειραιά, μαζί με τον Άρη και τον Ατρόμητο Αθηνών, στο πρώτο Πρωτάθλημα Ελλάδας ενώ το 1933 η ομάδα κερδίζει το κύπελλο Ελλάδος σε διπλούς τελικούς αγώνες με τον Άρη Θεσσαλονίκης (2-2 και 2-1), που είναι και ο μοναδικός τίτλος στην ιστορία της έως σήμερα. Με μια χρονιά διαφορά ο Εθνικός επίσης αναδεικνύεται πρωταθλητής Νότου. Πρωταθλητής Βορρά έχει ανακηρυχθεί ο Άρης. Οι ομάδες είναι έτοιμες να τεθούν και πάλι αντιμέτωπες για να απονεμηθεί ο τίτλος του πρωταθλητή Ελλάδος. Ο τελικός αγώνας δεν θα γίνει και ο τίτλος τελικά δεν θα απονεμηθεί ποτέ με τη δικαιολογία της προετοιμασίας των ποδοσφαιριστών για το - σημαντικό τότε- Βαλκανικό Κύπελλο.Η διοργανώτρια μέχρι σήμερα περιέργως δεν έχει ανακηρύξει τυπικά έστω, συμπρωταθλήτριες τις δύο ομάδες. Προπολεμικά εμφανίζονται σπουδαίοι ποδοσφαιριστές στον Εθνικό, πολλοί από τους οποίους φορούν τη φανέλλα με το Εθνόσημο στις πρώτες συνθέσεις της εθνικής ομάδας. Κορυφαία μορφή όχι μόνο του Εθνικού, αλλά και όλοι του προπολεμικού ελληνικού ποδοσφαίρου είναι ο ασυναγώνιστος Κώστας Χούμης, δεινός σκόρερ τόσο στον Εθνικό όσο και στην Εθνική ομάδα (9 γκολ σε 7 εμφανίσεις), που θα γίνει ο πρώτος παίκτης που θα αγωνιστεί επαγγελματικά σε πρωτάθλημα του εξωτερικού (Βένους Βουκουρεστίου). Λίγο πριν την κατοχή, ο Εθνικός κερδίζει έπαθλα και τουρνουά (Κύπελλο αεροπορίας κλπ.) αλλά ο πόλεμος τον αποδεκατίζει αφού χάνει αρκετούς παίκτες, καταρχήν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και στη συνέχεια στον εμφύλιο, τη Μακρόνησο, κλπ.

Στις αρχές της δεκαετίας του '50 εμφανίζεται ο πρόεδρος που έμελλε να αλλάξει τα δεδομένα στην ομάδα του Εθνικού, ο Δημήτρης Καρέλλας (υφαντουργίες Αιγαίου). Ο Καρέλλας προβάινει σε ακριβές μεταγραφες και προσθήκες στην ομάδα και καθιστά τον Εθνικό υπολογίσιμη δύναμη στην Ελλάδα και διεθνώς (φιλικά παιχνίδια με Ίντερ, ΓαλαταΣεράι, Βαλκανικές ομάδες, κλπ.) Την περίοδο 1956-57 και ενώ απομένουν τέσσερις αγωνιστικές λίγο πριν τη λήξη του πρωταθλήματος, η ομάδα βρίσκεται στην κορυφή και όλοι θεωρούν ότι είναι αγκαλιά με το πρώτο της πρωτάθλημα καθώς έχει εξαιρετική ομάδα και αποδίδει το καλύτερο ποδόσφαιρο στη χώρα (δείτε και στοιχεία από την ταινία της εποχής "οι Άσσοι των Γηπέδων" για το κλίμα της εποχής). Παράλληλα, έχει καταφθάσει με μεσολάβηση του Καρέλλα η Εθνική Ουγγαρίας και δίνει φιλικά παιχνίδια με τον Εθνικό ενώ οι παίκτες των δύο ομάδων προπονούνται από κοινού. Η είδηση ότι ο τότε πρόεδρος Δ. Καρέλλας ετοιμάζεται να κάνει το «μεγάλο κόλπο» της εποχής με την απόκτηση του επιθετικού δίδυμου της εθνικής Ουγγαρίας Φέρεντς Πούσκας και Σάντορ Κότσις, ανησυχεί το τέως ΠΟΚ, που όχι μόνο δεν επιτρέπει να πραγματοποιηθούν οι μεταγραφές, αλλά δουλεύει κιόλας στο παρασκήνιο, ώστε ο Εθνικός με τη βοήθεια διαφόρων καλοθελητών να κατηγορηθεί αρχικά για δωροδοκίες (που τελικά δεν θα αποδειχτούν ποτέ) και τελικά να θεωρηθεί ως "επαγγελματικό σωματείο" και να τιμωρηθεί με τον εξάμηνο αποκλεισμό του από το πρωτάθλημα. Η τιμωρία θα λήξει (!) με το πέρας των τεσσάρων αγωνιστικών που απέμεναν, αλλά ο τίτλος - ένας ακόμη τίτλος που δικαιωματικά ανήκε στην ομάδα - έχει πλέον χαθεί. Μαζί, έχουν πλέον αποχωρήσει οι Ούγγροι άσσοι από το πειραϊκό λιμάνι, για τη Μαδρίτη, όπου σύντομα γράφουν συνεχόμενες λαμπρές σελίδες δόξας με 5 πρωταθλήματα Ευρώπης με τη φανέλλα της Βασίλισας Ρεάλ. Μια μεγάλη - ίσως η μεγαλύτερη- ευκαιρία του Ελληνικού ποδοσφαίρου να αλλάξει έγκαιρα ταχύτητα και μοίρα στο διεθνές ποδοσφαιρικό στερέωμα, έχει πετάξει.

Θα ακολουθήσουν κι άλλες μεγάλες ομάδες του Εθνικού στις δεκαετίες '60, '70 και '80, πάντα με το Δημήτρη Καρέλλα να βρίσκεται πίσω από την ομάδα. Περισσότεροι από 25 παίκτες της ομάδας φορούν τη φανέλα με το εθνόσημο στα χρόνια αυτά. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 η ομάδα θα τερματίσει 4η μόλις ένα βαθμό πίσω από τον ΠΑΟΚ, από τον οποίο χάνει την έξοδο στην Ευρώπη μόλις την τελευταία αγωνιστική. Επίσης η ομάδα του Εθνικού συνολικά φτάνει άλλες 7 φορές μέχρι τα ημιτελικά και προημιτελικά του θεσμού του κυπέλλου Ελλάδος. Παίζει ακόμη κάποιες φορές στο εξωτερικό, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Βαλκανικό Κύπελλο.

Η δεκαετία του '90 αποτελεί αρνητικό ορόσημο για την ομάδα. Ο υποβιβασμός –για πρώτη φορά στην ιστορία της– στη Β' εθνική κατηγορία έρχεται να βάλει το ποδοσφαιρικό τμήμα σε μια μακρά περίοδο κρίσης. Η ομάδα αρχικά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90 καταφέρνει εύκολα ή δύσκολα να ανακάμπτει στην Α' Εθνική, όμως τελικά το 1999 αρχίζει ο κατήφορος και φτάνει ν' αγωνιστεί μέχρι και στο περιφερειακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Δ΄Εθνικής (2003-4). Το 2004 o ερασιτέχνης προχωρεί σε συγχώνευση του ποδοσφαιρικού τμήματος με τον ΑΟ Μάνης αλλά με τη συμφωνία να αναφέρεται παντού όπως παλιά ως διακριτικό το όνομα ΠΑΕ Εθνικός Πειραιώς, με σήμα και χρώματα αυτά του Εθνικού και έδρα της ΠΑΕ στον Πειραιά, με δικαίωμα όμως να αγωνίζεται και στην παλιά φυσική του έδρα, το Στάδιο Καραϊσκάκη. Επανέρχεται έτσι και πάλι στις Εθνικές κατηγορίες, κερδίζοντας μάλιστα την άνοδο στη Β' Εθνική το 2005-6.

Τον Οκτώβριο του 2011 βρίσκει τον Εθνικό στην Δ Εθνική για δευτερη φορά μέσα σε 7 χρόνια, αφού η Διοίκηση της ΠΑΕ κατηγορήθηκε και καταδικαστηκε για πλαστογραφία φορολογικών και ασφαλιστικών ενημερωτήτων με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στην Γ' Εθνική στην οποία εξαιτίας της απουσίας διοίκησης δεν δηλώνει συμμετοχή κάτι που επιτυγχάνεται την τελευταία στιγμή για συμμετοχή στην Δ'. Εκεί που όλα δείχνουν μαύρα για το ποδοσφαιρικό τμήμα, το ερασιτεχνικό σωματείο μεταβιβάζεται σε φίλους της ομάδας και το νεοκλεγέν ΔΣ με πρόεδρο τον Κ. Αλέξη Αγγελόπουλο έχουν να αρχίζουν να οργανώνουν και να χρηματοδοτούν το τμήμα.

Ο στόχος του ΕΘνικού Πειραιά είναι να επιστρέψει και να μείνει στην Superleague στην οποία μετράει συνολικά 65 συμμετοχές και καταλαμβάνει την 9η θέση στη σχετική κατάταξη όλων των εποχών. Η ομάδα ποδοσφαίρου αγωνίζεται στις εγκατάστασεις του Ελληνικού.